Ότι αξίζει.. πονάει.. και είναι δύσκολο!

Από xara__88 @ Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2009 4:42 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: ψυχή , μοναξια , Ζωή

Πήγα μια βόλτα με το ποδήλατο...

Δεν ένιωθα καλα...

Προσπαθω να εξηγησω στον εαυτό μου, κάποια πράγματα..

είναι τόσα πολλά...

Δε ξέρω αν θα τα καταφέρω..

Άρχισα πάλι, μετά από καιρό..

να νιώθω χάλια..

με τον εαυτό μου..

με το μέσα μου...

Κάτι βράδια σαν κι αυτό, με βρίσκουν τώρα πια μόνη..

στη μοναξιά μου...

Να γυρνάω στο σπίτι λιώμα απ' τη κούραση ...

και να χάνομαι σαν κουλουριασμένη στο καναπέ...

Στις μπερδεμένες σκέψεις...

Να κοιμηθώ.. μέσα στο όνειρο μου...

να ζήσω μέσα σ'αυτό...

Να με πάρει το όνειρο σε μέρη μαγικά..

για να ξεχαστώ..

να ξεκουραστώ...

Νύχτα.. πάρε με.. ταξιδέψε με.....

Από xara__88 @ Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2009 9:08 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μονη , Εαυτός , Όνειρο , μοναξια , Σκέψεις

Παρέα με την μοναξιά ...!

Έξω βρέχει ... και εγώ μόνη ...χωρίς κανένας να με νοιάζεται ...! Κάποια πράγματα/αισθήματα μου λείπουν τόσο πολύ σε αυτή τη ζωή ...Η ζωή όμως αποδείχτηκε πολύ άδικη!

Νιώθω μόνη σχεδόν κάθε βράδυ ... νύχτες μοναχικές ... Πάντα φοβάμαι τη μοναξιά και πάντα καταλήγω μόνη παρέα με τη μοναξιά ...

Η ζωή μου γεμάτο αναμνήσεις και όνειρα ... Αναμνήσεις που με γεμίζουν το κενό που νιώθω μέσα μου.. και που πολλές φορές δε μου γεμίζουν το άδειο μου εγώ ...Και όνειρα.. όνειρα που με πληγώνουν, γιατί δε μου βγαίνουν αληθινά ...

Δε μπορώ να ζω άλλο τόσο μόνη μου, είναι δύσκολο πολύ ... και φοβάμαι να ακουμπήσω στο όνειρο μου γιατί θα με πληγώσει ... Φοβάμαι να γείρω στο όνειρο μου γιατί πάλι θα είσαι εκεί.. στο όνειρο μου ... και θα σε ζω ...όπως δε θα σε ζω στην πραγματικότητα της ζωής μου ...!

Από xara__88 @ Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008 9:28 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μοναξια

"Είναι κάτι νύκτες, που τ'αστέρια κατεβαίνουνε χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι και νοτίζει την ψυχή σου.
Είναι κάτι νύκτες, που όλα σιγοτραγουδούν.
Ακόμα κι οι πέτρες.
Και τα ξερά κλαδιά.
Αυτές τις νύκτες, προτιμά να σε θυμάται η μοναξιά σου. Κι έρχεται ακάλεστη.
Χωρίς να χτυπήσει ούτε καν την πόρτα, να ρωτήσει αν δέχεσαι επισκέψεις.
Χωρίς να κρατά η αφιλότιμη, ουτ' ένα λουλουδάκι. Ουτ' ένα γλυκό, μπάς και σε ξεγελάσει.
Θρονιάζεται στη ψυχή σου κι ανάβει προκλητικά το τσιγαράκι της. «Αυτάααα! Που είχαμε μείνει;» Σου λέει μ' όλο το θράσος της και σε κοιτά κατάματα.
Ειν' αυτές οι νύχτες, που τ' άστρα κατεβαίνουν χαμηλά.
Που λιώνει το φεγγάρι.
Που όλα σιγοτραγουδούν.
Είν' αυτές οι νύχτες τελικά, που βλέπεις καθαρά, το χρώμα που έχουν τα μάτια της μοναξιάς.
Ίδιο ακριβώς, όπως οι στάχτες από τα όνειρα...."

Από xara__88 @ Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008 8:46 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μοναξια

Τη μοναξιά τη φοβάμαι...

Είναι στιγμές που θέλεις να παλέψεις με τη μοναξιά!

Πάντα σε θυμάται...και πάντα έρχεται ακάλεστη...Θα την διώξω μακρυά!

Η ψυχή μου κουράστηκε να ζει μέσα σε αυτή τη μοναξιά..

Τα όνειρα μου είναι μέσα στις ψεύτικες ελπίδες..

Σπαράζω μέσα μου..όλα γύρω μου σκιάζοντε...

Η σιωπή είναι τόσο διαφορετική!

Οι λυγμοί μέσα μου δε κρατιούνται άλλο... Εγώ φταίω που

έφτιαξα ένα γυάλινο κόσμο και σε έφτιαξα όπως ήθελα... ζούσα σε αυτό...!

Θα προσπαθήσω να ζήσω σε αυτή τη πραγματικότητα, όσο και να με πονάει..

Με πονάει τόσο αυτή η μοναξιά.. Δεν έχω άλλη δύναμη...

Σπαράζω μέσα μου... Δε μπορώ να πνίξω άλλο τους λυγμούς μου...

'Εμεινα εδώ πλημμυρισμένη στα δάκρυα μου...

Σ' αυτή την μοναξιά... να σπαράζω...

Από xara__88 @ Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2008 7:42 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μοναξια

Tι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη; - Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγγαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλέ.
- Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
- Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
- Τί χρώμα έχει η χαρά;
- Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.
- Και η μοναξιά;
- Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
- Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
- Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
- Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;
- .Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
- Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
- Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
- Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι. Κοίταξε μακριά στο κενό. Και δάκρυσε .
- Πες μου ένα χαρούμενο τραγούδι για την ζωή, είπε το δέντρο στ' αστέρι του.
- Το τραγούδι που λέει η καγκελόπορτα, όταν ανοίγει και μπαίνει κάποιος που αγαπάς.
- Δείξε μου ένα ακριβό στολίδι.
- Τα καράβια και τους Ινδιάνους με τα βέλη και τα πολύχρωμα φτερά, που είναι ζωγραφισμένα στους άσπρους τοίχους μιας καμαρούλας.
- Όμορφη βραδιά απόψε. Aκου, πως τραγουδάει το τριζόνι!
Σε λίγο θα βγεί ο Αυγερινός. Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκε μια ξελογιασμένη καρδερίνα. Και ξαγρυπνά. Κοιτάζει το φεγγάρι. Και ονειρεύεται.
- Σε λίγο θα ξημερώσει. Κοίτα που ξεχάστηκαν κάποιοι ξελογιασμένοι άνθρωποι. Και ξαγρυπνούν. Κοιτάζουν το φεγγάρι. Κι ονειρεύονται. Ονειρεύονται και ελπίζουν.

Από xara__88 @ Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008 12:47 πμ | Permalink | Σχόλια
Tags: Αγάπη , ήλιος , Όνειρο , μοναξια , φεγγάρι , Ζωή , ερωτας

Από xara__88 @ Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008 7:55 μμ | Permalink | Σχόλια
Tags: μοναξια , Μουσική